Í vinnurétti er túlkunin sú að fjarvistir vegna valkvæðra aðgerða flokkist ekki undir veikindi eins og þau eru skilgreind í kjarasamningum.
Starfsmenn sem eru frá vinnu vegna slíkra aðgerða geta því átt von á að þurfa að nota orlof sitt eða óska eftir launalausu fríi þann tíma sem þeir eru frá vinnu.
Það er nokkuð misjafnt hvernig stofnanir/starfsstaðir koma til móts við starfsfólk í aðstæðum sem þessum en margar stofnanir/starfsstaðir hafa sett sér reglur varðandi þessi mál.

Það hvort starfsfólk fái greidd laun á meðan á áfengismeðferð stendur er samkomulagsatriði á milli starfsmanns og stofnunar/starfsstaðar. Oftast hafa stofnanir/starfsstaðir ákveðnar reglur sem þær setja sjálfar varðandi þessi mál. T.d. að starfsmaður hafi unnið fyrir stofnunina/starfsstaðinn í ákveðinn tíma og eins hvort stofnunin/starfsstaðurinn greiði meðferð einu sinni eða oftar eða jafnvel alls ekki.
Rétturinn til launa vegna áfengis- og fíknisjúkdóma er ekki varinn í veikindakafla kjarasamninga. Það er vegna þess að skv. vinnurétti er ekki litið á þá sjúkdóma sem veikindi. Þar af leiðandi er það ekki skylda vinnuveitanda að greiða laun á meðan stm. er í áfengis- eða efnameðferð.