- mars 2026
„Aukin misskipting í samfélaginu er ekki lausn á verðbólguvandanum. Þvert á móti er hætt við að slíkar aðgerðir geri stöðu margra heimila enn erfiðari á sama tíma og framfærslukostnaður hækkar og vextir eru háir,“ segja þau.
Þau benda á að verðbólga og háir vextir komi harðast niður á tekjulægri heimilum, barnafjölskyldum og fólki sem stendur höllum fæti á húsnæðismarkaði. Þegar framfærslukostnaður hækkar hraðar en tekjur rýrnar kaupmáttur og sífellt fleiri heimili þurfa að herða sultarólina eða taka á sig meiri skuldir.
Ójöfnuður dýpkar vandann
Sonja Ýr og Finnbjörn vara við því að efnahagsaðgerðir sem auka misskiptingu geti haft alvarlegar afleiðingar til lengri tíma. Slík þróun grafi undan félagslegri samheldni og geri erfiðara fyrir heimili að ná endum saman.
„Þegar tekjulægri heimili bera þyngri byrðar eykst misskipting og það gerir vandann ekki minni heldur meiri. Lausnir við verðbólgu þurfa að taka mið af stöðu almennings og stuðla að meiri jöfnuði í samfélaginu,“ segja þau.
Að þeirra mati þarf að takast á við verðbólgu með réttlátari hætti þar sem kostnaðurinn fellur ekki fyrst og fremst á herðar launafólks. Lausnirnar þurfi að byggja á efnahagsstefnu sem verndi lífskjör almennings og stuðli að meiri jöfnuði í samfélaginu, ekki aukinni misskiptingu.
Sjá greinina á Vísi: Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann.